1
00:02:04,840 --> 00:02:11,300
โรงเรียนนั้นคืออะไร? มันอยู่ที่ไหน? มันไม่ได้อยู่ที่นั่น ดูสิ มันจะไม่ทำงาน
คุณบอกว่ามันหักเหรอ?

2
00:02:11,300 --> 00:02:18,160
คุณมองตาแบบไหน? แค่แต่งตัวแบบนี้จะเรียกว่าโทรมได้มั้ยคะ?

3
00:02:18,160 --> 00:02:24,720
ฉันไม่สนใจว่าคุณอยู่ที่ไหน แค่ปล่อยให้มันเป็นหน้าที่ของฉัน เดินผ่านประตูบ้านโดยไม่ปฏิบัติตามกฎแม้แต่ข้อเดียว
ไม่เข้าใจ

4
00:02:24,720 --> 00:02:30,720
อย่าบอกว่าฉันไม่เข้าใจกฎเกณฑ์ คุณต้องถามตัวเองว่าคุณเข้าใจกฎหรือไม่
เป็นคนดี?

5
00:02:30,720 --> 00:02:33,160
ออกไปจากที่นี่

6
00:02:34,280 --> 00:02:41,200
ถ้าไม่ออกไป ฉันจะหาคนมาทุบตีคุณ คุณเชื่อหรือไม่? บอกฉันด้วยน้ำเสียง
คุณนี้

7
00:02:41,200 --> 00:02:48,160
ในบ้านไม่มีใครกล้าตีฉัน ฉันกำลังทำอะไรอยู่? ฉันนี่แหละที่พูดเสียงดัง
ดูสิว่าใครเป็นคนทำ

8
00:02:48,160 --> 00:02:55,060
นี่คือใคร? ดูคุ้นเคย. อย่าตาบอด.

9
00:02:55,060 --> 00:03:01,840
ฉันคิดเกี่ยวกับมันแล้ว ฉันเป็นลูกชายของ Liu Mazi คุณควรทำอย่างไร? คุณควรทำอย่างไร? ไปกันเลย
ที่นี่รุนแรงมาก

10
00:03:01,840 --> 00:03:08,650
อย่าสุภาพกับเขา เตะเขาออกไป ไปกันเลย ไปกันเลย คุณกำลังทำอะไร?

11
00:03:08,650 --> 00:03:15,490
เอาล่ะ พวกคุณกำลังจะมีการต่อสู้ครั้งใหญ่ในไม่ช้า ฉันรู้ ฉันรู้ นายน้อยกำลังนอกใจผู้ชายคนนี้

12
00:03:15,490 --> 00:03:22,370
วิเศษมาก เราไม่ต้องการให้คุณกังวลว่าเราจะตายวันนี้หรือพรุ่งนี้ นอกจากนี้เรายังมีชีวิตที่ดีอีกด้วย
กับ

13
00:03:22,370 --> 00:03:28,250
มันให้ความชุ่มชื้น ถ้าไม่พูดสามวันจะถูกดำเนินคดี

14
00:03:28,250 --> 00:03:31,530
รอก่อน

15
00:03:32,570 --> 00:03:39,390
ฉันจะถามเขา ฉันจะบอกคุณ อย่าตีฉัน เราเป็นอะไรกัน?

16
00:03:39,390 --> 00:03:46,330
อยากทราบว่าคดีเกี่ยวกับอะไร.. พวกคุณมีส่วนร่วมในละครเรื่อง "Damen Police" หรือไม่?

17
00:03:46,330 --> 00:03:53,290
พวกเขาไล่คังซุ่นจื่อ, คังต้าหลี่ และแม่ของเขาออกจากบ้าน ทำไมพวกเขาถึงเก็บเขาไว้?
คุณสองคนยังกล้าบ่น

18
00:03:53,290 --> 00:03:59,890
ทำไมไม่กล้าฟ้อง? พวกเขาไม่มีนามสกุลแป้ง ทำไมเขาต้องฟ้องพวกเขา?

19
00:04:00,920 --> 00:04:07,420
แป้งเสียสละบรรพบุรุษและไม่มีนามสกุลแป้ง เขาเป็นน้องชายที่ถูกต้องของขันทีแป้ง

20
00:04:07,420 --> 00:04:14,400
คุณทั้งสี่คนต้องนั่งแถวหลังเพื่อแข่งขันกับเขา คุณได้ยินไหม? ทุกคนรู้เรื่องนี้
เด็กชาย

21
00:04:14,400 --> 00:04:21,339
ซื้อมาดื่มกับครอบครัวแป้งเยอะมาก คุณหลอกใคร?
ขันทีแป้งซื้อเขามา

22
00:04:21,339 --> 00:04:27,520
เมื่อเขากลับมา เขาได้จัดงานเลี้ยงใหญ่และบอกนิกายที่สามและเก้านิกายว่าเขามีลูกชาย
สี่สิบเก้าเปอร์เซ็นต์ของทุกคนรู้เรื่องนี้

23
00:04:27,520 --> 00:04:33,680
ถ้าอย่างนั้นคุณก็รู้ว่าต้องทำอย่างไร ปล่อยให้พวกเขาฟ้องเราและเดินหน้าต่อไป เราไม่กลัวอีกต่อไป

24
00:04:33,680 --> 00:04:40,480
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆว่าหญิงชราจากชนบทสามารถต่อสู้กับผู้ชายได้

25
00:04:40,480 --> 00:04:45,780
เราแค่ไม่อยากทะเลาะกับคนที่จากไปแล้วหรือไม่ได้ออกจากที่นี่เพื่อหาของราคาถูก

26
00:04:45,780 --> 00:04:51,120
ไม่ ทำไมสาว ๆ พวกนี้ถึงเอาแต่ขัดจังหวะล่ะ?

27
00:04:51,120 --> 00:04:56,220
ฉันบอกว่า เอ่อ คุณออกไปก่อนแล้วฉันจะบอกคุณทีหลัง

28
00:05:06,640 --> 00:05:12,700
คัง ชุนซี คุณสองคนสู้ไม่ไหวจริงๆ แต่คุณทนไม่ไหว บางคนสามารถช่วยพวกเขาได้

29
00:05:12,700 --> 00:05:19,700
ฟังนะ นี่หมายความว่าคุณต้องการดูแลเรื่องนี้ ฉันไม่มีแผนดังกล่าว แต่ก็ยังโอเค

30
00:05:19,700 --> 00:05:26,540
มาดูกันว่าคุณจะตัดสินใจอย่างไรไม่ว่าจะเป็นการตัดสินใจของฉันหรือไม่ไม่ว่าจะก้าวไปข้างหน้าหรือไม่ก็ตาม
พวกคุณทุกคน

31
00:05:26,540 --> 00:05:33,020
การมอบสิ่งเล็กๆ น้อยๆ นี้ให้ฉันหมายความว่าอย่างไร? สิ่งที่ฉันทำในบ้านขันทีแย่กว่านี้
มาก

32
00:05:35,020 --> 00:05:41,700
ฉันไม่รู้จริงๆว่าคุณมาที่นี่ได้อย่างไรหลังจากผ่านไปหลายปี นั่นไม่ใช่วิธีที่ผู้คนใช้ชีวิต
ใช่

33
00:05:41,700 --> 00:05:48,560
ฉันทนกับมันวันแล้ววันเล่า ฉันได้ยินมาว่าขันทีมีนิสัยไม่ดี

34
00:05:48,560 --> 00:05:51,920
แปลกประหลาดมากและไม่ใช่มนุษย์เลย

35
00:05:51,920 --> 00:05:57,000
คุณเห็น

36
00:05:57,000 --> 00:06:03,800
แท่งบุหรี่มีขนาดใหญ่

37
00:06:03,800 --> 00:06:04,800
น้องสาว

38
00:06:05,360 --> 00:06:12,300
คุณจะต้องได้รับความเดือดร้อน เจ้าของร้านคนนั้นคุณเป็นคนใจดี

39
00:06:12,300 --> 00:06:19,100
แต่อย่าพูดอย่างนั้น เจ้าของร้านเก่า ฉันจะให้คุณ

40
00:06:19,100 --> 00:06:24,680
คุณพาพ่อค้ามาที่นี่ กรุณาหาที่ให้ฉันนั่งเงียบ ๆ มาพูดคุยเกี่ยวกับธุรกิจกันดีกว่า นั่งลง

41
00:06:24,680 --> 00:06:30,780
เจ้าของร้าน ดูเหมือนคุณจะไม่มีความสุขเลยเมื่อมองดูสิ่งนี้ ใครบอกได้บ้าง?

42
00:06:30,780 --> 00:06:33,420
บอกพ่อสิลูก.

43
00:06:34,570 --> 00:06:41,510
เป็นเวลายี่สิบปีแล้วที่ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าความสุขหมายความว่าอย่างไร ดูสิ่งที่คุณพูด
คุณไม่สบายใจเรื่องอะไร?

44
00:06:41,510 --> 00:06:48,210
ใช่ ให้ฉันคำนวณให้คุณ เมื่อไหร่จะมีความสุข? ปีนี้คุณจะแพงแค่ไหน?
อย่านับฉันเข้านะ

45
00:06:48,210 --> 00:06:54,950
ฉันน่าจะคิดออกเองตั้งนานแล้ว ฉันจะไม่มีความสุขอีกต่อไปในชีวิตนี้

46
00:06:54,950 --> 00:07:01,410
ฉันบอกว่าเจ้าของร้านเก่าสิ่งที่ฉันพูดนั้นดูหมิ่นมาก คุณต้องการที่จะประพฤติเช่นนี้?

47
00:07:01,410 --> 00:07:08,240
ชีวิตเลวร้ายยิ่งกว่าความตาย ฉันอยากจะตายมานานแล้วแต่ฉันยังทนบาปไม่เสร็จเลย

48
00:07:08,240 --> 00:07:15,080
เขาผู้ไม่ตายจะมีชีวิตที่ประพฤติดีได้อย่างไร?

49
00:07:15,080 --> 00:07:22,080
เขาแค่ไม่สนใจ คุณแค่ไม่มีชีวิตที่ถูกต้อง มองมาที่ฉันพ่อ ฉันไม่มีตลอดชีวิต
กินดื่ม

50
00:07:22,080 --> 00:07:29,000
ขี้เล่นล้มคลิ๊กตาย สะอาด คมชัด เจ็บแค่ไหน เจ็บแค่ไหน ยิ่งกว่านั้นแค่ไหน
มันเจ็บไหม?

51
00:07:29,000 --> 00:07:35,950
ผิดครับ ถูกกว่า พ่อของคุณและ Liu Mazi สามารถทำให้มันดีขึ้นได้

52
00:07:35,950 --> 00:07:42,430
ลงไปพร้อมกับมีด เจ้าของร้านเก่าคุยกัน

53
00:07:42,430 --> 00:07:49,330
พวกเขาควรจะเสร็จเหมือนกัน ไม่งั้นคุณบอกฉันกับเซียวหลิวมาซีว่าเราควรไปที่นี่ที่ไหน?
ฉันกำลังมองหาอาหารไปให้คุณ

54
00:07:49,330 --> 00:07:55,990
ใช่ ใช่ ใช่ ใช่ ใช่ ฉันจะไม่เล่าเรื่องตลกให้คุณฟัง เราต้องทำ

55
00:07:55,990 --> 00:07:59,090
มาคุยเรื่องธุรกิจกันเถอะ มากินเค้กกัน

56
00:08:15,310 --> 00:08:22,170
คุณไม่ได้เจรจาเหรอ? ปล่อยให้เรื่องนี้เป็นหน้าที่ของฉัน ใช่แล้วฉันจะทำมันอย่างแน่นอน

57
00:08:22,170 --> 00:08:28,790
ฉันสามารถมอบให้คุณได้แม่ราชินี อย่า อย่า อย่าเล่นกับสิ่งนี้ ฉันรู้ว่าคุณต้องการเงิน

58
00:08:28,790 --> 00:08:35,330
บอกฉันเกี่ยวกับบ้านของคุณ

59
00:08:35,330 --> 00:08:42,309
มันคุ้มค่าแค่ไหน? นั่นหมายความว่าอย่างไร? หาคนมายึดบ้านหลังนี้

60
00:08:42,309 --> 00:08:45,150
ให้เสนอราคาแบบยาวและแบ่งออกเป็นห้าส่วน

61
00:08:45,150 --> 00:08:52,450
มาก

62
00:08:52,450 --> 00:08:59,310
ฉันจะให้คุณส่วนหนึ่ง ฉันไม่ต้องการอะไรมาก อันนี้ดีเกินไป คุณก็เป็นอะไรเหมือนกัน?

63
00:08:59,310 --> 00:09:06,250
ใช่ ให้ฉันบอกความจริงกับคุณ เราเป็นเพื่อนกัน และฉันไม่สนใจเรื่องของคุณ

64
00:09:06,250 --> 00:09:11,670
ลืมไปเถอะ ฉันบอกว่าคุณนั่งลงก่อนแล้วเราค่อยคุยกัน

65
00:09:12,990 --> 00:09:19,990
สำเร็จ สำเร็จ ล้มเหลว สำเร็จ ล้มเหลว ประโยคเดียว โอเค ไปเถอะ จบ คือมันมาก

66
00:09:19,990 --> 00:09:26,710
มันง่ายมากที่จะต่อสู้เพื่อเงิน แต่การเล่นเป็นสาวแก่นั้นง่ายมาก คุณเป็น

67
00:09:26,710 --> 00:09:32,890
ฉันเคยเห็นแต่ขโมยกินเนื้อ แต่ฉันไม่เคยเห็นขโมยถูกทุบตี ให้ฉันลอง
อา

68
00:09:32,890 --> 00:09:35,210
แม่ค้าเก่า

69
00:09:42,670 --> 00:09:48,130
มันง่ายมากที่นี่ ฉันไม่มีอะไรทำ เกิดอะไรขึ้น?

70
00:09:48,130 --> 00:09:54,450
ตรวจดูธนบัตรแล้วฉันจะมอบหนังสือเล่มเล็กในมือให้ ฉันจะไม่ยอมแพ้และเป็นหนี้มัน

71
00:09:54,450 --> 00:10:01,390
อย่า

72
00:10:01,390 --> 00:10:03,250
ถ่ายรูปกลับมาแล้ว

73
00:10:03,250 --> 00:10:11,010
มา

74
00:10:11,010 --> 00:10:12,010
กลับมากลับมา

75
00:10:13,640 --> 00:10:20,620
อีกครั้งอย่ารบกวนฉัน ฉันไม่อยากให้คุณตามหาฉัน ฉันกำลังมองหาอะไร?
นี่ไม่เพียงพอสำหรับคุณ

76
00:10:20,620 --> 00:10:27,300
เพิ่มอีกเล็กน้อยในแถบ เขาไม่ใช่เจ้าของร้าน ฉันกำลังพูดถึงคุณ คุณไม่เก่งในการทำธุรกิจ
ไม่ถูกกฎหมายอีกต่อไป

77
00:10:27,300 --> 00:10:34,080
ครั้งนี้เขาจะสดใสขึ้นเล็กน้อย และครั้งต่อไปเขาจะตื่นเต้นมากขึ้น ฉันจะคืนมัน
ไม่เห็นมีคนแจกให้มากนัก

78
00:10:34,080 --> 00:10:36,160
ถ้าให้น้อยกว่านี้ใครจะทนได้?

79
00:11:11,120 --> 00:11:18,060
ทักทาย ทักทาย ดื่มคนเดียวนะเจ้าเด็ก หุบปากซะ

80
00:11:18,060 --> 00:11:24,980
ปากมามามามามาเจ้าเด็กหยาบคายมากไม่ถามแค่กินแล้วถามว่าอะไร?
แค่

81
00:11:24,980 --> 00:11:31,860
นักเรียนถามถึงมิตรภาพของเรา นั่นคือมิตรภาพเหรอ? เจ้าเด็กน้อย เจ้าต้องมั่นใจ

82
00:11:31,860 --> 00:11:38,320
ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ฉันมีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นที่นี่ ดังนั้นไปยุ่งกับมันซะ เข้าใจไหม
คุณไม่เข้าใจที่ฉันหมายถึงอะไร?

83
00:11:39,340 --> 00:11:45,660
ฉันไม่เพียงแต่ไม่ให้เค้กคุณ แต่ฉันยังต้องการให้เงินคุณด้วย คุณมีจิตใจที่ดีเช่นนี้

84
00:11:45,660 --> 00:11:52,660
ดังคำกล่าวที่ว่าคุณต้องเอาเงินจากผู้อื่นเพื่อกำจัดภัยพิบัติ หญิงชราคนนี้พบฉัน
เข้าใจเธอแล้ว

85
00:11:52,660 --> 00:11:59,580
ฉันบอกว่าตราบใดที่คุณไม่ช่วยคังชุนพี่ชาย เขาจะยื่นเรื่องร้องเรียนและกลับมา
ให้ฉันสองร้อยหยวน เมื่อถึงเวลาเราก็.

86
00:11:59,580 --> 00:12:06,520
พี่น้องกันคนละร้อย บ้านราคาเท่าไหร่? ฉันขอแค่ห้าร้อยก็พอ
พวกเขาทั้งหมดต้องให้มันไม่

87
00:12:06,520 --> 00:12:12,790
ฉันได้ตกลงเรื่องนี้แล้ว มันไม่เหมาะกับคุณที่จะไม่ช่วยเหลือผู้อื่น กรุณาทำวันนี้.
มาพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ที่นี่

88
00:12:12,790 --> 00:12:19,650
จากนั้นให้แต่ละคนใช้ความสามารถของเราเอง ถ้าคุณอยากจะพูดแบบนั้น ฉันก็จะไม่

89
00:12:19,650 --> 00:12:23,430
ไม่เป็นไร. มันขึ้นอยู่กับคุณ มันขึ้นอยู่กับคุณ

90
00:12:23,430 --> 00:12:35,090
ถัดจาก

91
00:12:35,090 --> 00:12:42,080
ฉันอยากจะคุยอะไรบางอย่างกับคุณ คุณต้องการทำอะไร? หมิงเซียว ฉันรู้ พ่อของฉัน

92
00:12:42,080 --> 00:12:48,960
เขาไม่ได้ตายดีหลังจากทำร้ายคุณตั้งแต่แรก ฉันมาที่นี่เพื่อพบคุณวันนี้ ฉันต้องการ
ช่วยได้บ้านคืนด้วย

93
00:12:48,960 --> 00:12:55,840
เอาน่า สิ่งนี้ไม่เพียงช่วยคุณเท่านั้น แต่ยังนับเป็นการชดใช้ให้พ่อของฉันด้วย ไม่ใช่อยู่ข้างๆ ฉัน
ถัดจากคุณ

94
00:12:55,840 --> 00:13:02,700
อย่าไป. ฉันบอกคุณว่าคุณไม่สนใจอะไรเลย หาคนเขียนเอกสารให้เราหน่อย
แค่พูดคำหนึ่ง

95
00:13:02,700 --> 00:13:06,660
แค่ฝากเรื่องเอาทรัพย์สินคืนมาก็จบครับ ขอแค่โอเค

96
00:13:08,240 --> 00:13:15,240
ดังนั้นคุณจึงใจดีกว่าพ่อของคุณมาก ถูกต้อง. ไม่สามารถเป็นสองเท่าได้
เด็กทุกคนหายไป

97
00:13:15,240 --> 00:13:21,540
เยอรมนีไม่ใช่ของคุณ ดูความคิดของฉันสิ เป็นความคิดที่ดีหรือไม่? คุณและพ่อของคุณเป็นคนคนเดียวกัน

98
00:13:21,540 --> 00:13:28,520
ดูสิคุณพูดยังไงบ้าง? มันไม่เสียความตั้งใจดีของคุณที่จะเป็นตับลาหรอกเหรอ?
ฉันแค่อยากจะออกไปหาคุณ

99
00:13:28,520 --> 00:13:34,020
คุณยินดีที่จะพูดคุยอย่างถูก คุณไม่สนใจว่าฉันจะทำอะไรกับไอ้สี่ตัวที่อยู่ข้างๆคุณ
ไม่สวมมัน

100
00:13:39,880 --> 00:13:46,520
นั่นไม่ใช่เรื่อง ฉันคิดว่าคุณกำลังปิ้งแทนที่จะกิน กินดื่มเป็นโทษ เรามารอดูกัน
ด้วย

101
00:13:46,520 --> 00:13:53,360
คุณวางแผนที่จะลักพาตัวฉันเหรอ? ฉันรู้ว่าคุณต้องไปที่นั่นและมองหาสิ่งนี้

102
00:13:53,360 --> 00:14:00,140
สาวๆ ทำไมไม่มาที่นี่แล้วบอกฉันว่าคุณสับสนล่ะ? มีพ่อของคุณอยู่

103
00:14:00,140 --> 00:14:06,920
ด้วยชื่อเสียงอันเลวร้ายที่ยืนอยู่ตรงหน้าฉัน ไม่มีใครในเมืองสี่สิบเก้าคนจะเชื่อมัน
คุณไป

104
00:14:06,920 --> 00:14:13,900
คุณไม่สามารถกินข้าวชามนี้ได้ พ่อของคุณมีชื่อเสียงที่ดี

105
00:14:13,900 --> 00:14:20,220
ฉันไม่เคยใส่รองเท้าดีๆ สักคู่ในชีวิตเลย และความจริงก็คือรองเท้าคู่นี้มักจะพังทลายลง

106
00:14:20,220 --> 00:14:26,140
เด็กชาย

107
00:14:26,140 --> 00:14:30,360
เล่นกับฉันก็แก่แล้ว

108
00:15:04,910 --> 00:15:10,530
Erzhezi เฮ้ 555 แล้วไงล่ะ?

109
00:15:10,530 --> 00:15:17,410
ไม่ ฉันไม่ได้เจอคุณมาหลายวันแล้ว อา เฮ้ คุณมาที่นี่เมื่อเร็ว ๆ นี้

110
00:15:17,410 --> 00:15:22,970
คุณอยู่ที่ไหน นี่มันแย่นะ นี่คือสำนักงานใหญ่พรรคเทศบาลก๊กมินตั๋ง

111
00:15:22,970 --> 00:15:29,890
สำนักงานใหญ่พรรคเทศบาล ทำธุระอะไรได้บ้าง? เห็นไหม ฉันจะไม่มีวันทำมัน

112
00:15:29,890 --> 00:15:32,010
ทำมันและสอนบทเรียนให้ฉัน

113
00:15:37,810 --> 00:15:44,810
แค่เจ้าหน้าที่จากสำนักงานใหญ่ปาร์ตี้ของเมืองก็ฝึกศิลปะการต่อสู้กับคุณทุกวัน
ชู ฉันสามารถฟังคำเหล่านี้ได้

114
00:15:44,810 --> 00:15:51,110
นิดหน่อยนะฮะ. ทุกวันนี้แม่ของเขากำลังพูด ไม่ใช่ปากของเขา แต่เป็นแม่ของเขา

115
00:15:51,110 --> 00:15:58,030
แม่แค่ชี้ให้เห็นว่าถ้าฉันทุบตีใครขณะกินข้าวฉันก็จะมีเงินใช้ ถ้าฉันไม่ทุบตีใครฉันจะโทรหาเขา

116
00:15:58,030 --> 00:16:01,530
แม่ไม่มีเงิน ตีคนหาเงินได้ไหม?

117
00:16:03,720 --> 00:16:10,640
ช่างเป็นปีและเดือนที่วิเศษจริงๆ คุณยังไม่รู้เหรอ? ฉันกำลังส่งลูกชายไปหาคนอื่น
เปิดโดยหยางเหริน

118
00:16:10,640 --> 00:16:17,580
การเรียนการสอนในโรงเรียนเรียกว่าวิทยาศาสตร์วิทยาศาสตร์

119
00:16:17,580 --> 00:16:24,160
คืนนี้ผู้คนจะกระโดดเล่นกระสอบทราย นั่งที่นี่

120
00:16:24,160 --> 00:16:30,540
นั่งฉันขอฉันขอ

121
00:16:30,540 --> 00:16:31,660
และสิ่งนี้

122
00:16:35,620 --> 00:16:41,560
บอกเลยว่าตอนนี้แม่เด็กคนนี้สู้ได้ดีกว่าผมแล้ว

123
00:16:41,560 --> 00:16:48,200
ใช่แล้วฉันจะไม่เด็กกว่านี้อย่างแน่นอนเมื่อออกไปข้างนอก

124
00:16:48,200 --> 00:16:53,600
คุณคู่ควรกับบรรพบุรุษของคุณจริงๆ ก็ถือได้ว่าเป็นผู้สืบทอดและเป็นเพื่อนกัน

125
00:16:53,600 --> 00:17:00,400
ทำไมไม่ไปนอนและออกไปเที่ยวที่นี่ล่ะ?

126
00:17:00,400 --> 00:17:07,180
ใคร ฉัน ใครต้องดูแลฉัน? อะไรทำให้คุณตื่นตัว? คุณเป็นคนโง่

127
00:17:07,180 --> 00:17:13,960
ใช่ พ่อของ Tang ตัวน้อยคนนี้บอกว่าเขาจะมาพักพรุ่งนี้และสิ่งที่เขาเป็นหนี้ฉันคือเงินจำนวนเล็กน้อยใช่ไหม
ยัง

128
00:17:13,960 --> 00:17:20,780
เฮ้ ฉันยังต้องการหลีกเลี่ยงภัยพิบัติ นั่นคือสิ่งที่ผมพูด แต่นี่เป็นเงินจำนวนมาก

129
00:17:20,780 --> 00:17:27,460
เป็นเรื่องจริงที่ไม่มีใครรู้สึกเสียใจกับเขา ไม่ว่าคุณจะพูดอะไรก็ตาม คังชุน
ลูกชายบูมออกมา

130
00:17:27,460 --> 00:17:31,220
ไม่ถือเป็นการกระทำชั่ว ยังไงก็ตามเราก็ต้องประสบความสูญเสียใช่ไหม?

131
00:17:35,180 --> 00:17:39,380
คุณกำลังทำอะไร? ทันทีที่ฉันได้ยินสิ่งนี้ฉันก็มีความคิด

132
00:17:39,380 --> 00:18:00,600
เก่า

133
00:18:00,600 --> 00:18:03,900
หลานชาย เราควรจะทำงานทั้งหมดนี้ให้เสร็จเร็ว

134
00:18:05,290 --> 00:18:10,770
ตอนนี้ตกต่ำไปหมดแล้ว ฉันแค่จำได้ว่าต้องทำความสะอาดบ้าน นี่คือมุมมองส่วนตัวของคุณ
ฉันควรนั่งหรือเดิน?

135
00:18:10,770 --> 00:18:17,570
ฉันรู้ว่าคุณควรจะเป็นคนรับผิดชอบ เร็วกว่านี้ไหม?

136
00:18:17,570 --> 00:18:24,310
ประหยัดพลังงานในการทำงานของคุณ ฉันพูดว่า นายท่านที่สาม คุณสบายดี

137
00:18:24,310 --> 00:18:31,190
ฉันไม่สามารถทำให้คุณขุ่นเคืองได้ โอเค คุณไม่สามารถทำให้ฉันขุ่นเคืองได้ ฉันหมายถึงอะไร?

138
00:18:31,190 --> 00:18:33,070
แม้ว่าฉันจะไปถึงจุดสิ้นสุดของชีวิตก็ตาม

139
00:18:33,830 --> 00:18:34,750
ฉันบอกคุณนี้

140
00:18:34,750 --> 00:18:41,710
ปาล์ม

141
00:18:41,710 --> 00:18:48,610
คุณสองคนอยู่ในตู้เสื้อผ้า นี่เป็นปัญหา โปรดนำเทพธิดาของเราออกมา

142
00:18:48,610 --> 00:18:55,570
คุณเรียกพระเจ้าแม่ว่าอะไร? ฉันไม่ใช่พระเจ้าพระมารดา

143
00:18:55,570 --> 00:19:02,050
เธออาศัยอยู่ในบ้านของคุณหรือไม่? เธอเป็นหลานชายคนที่สี่ของนางแป้ง ฉันจำเธอได้

144
00:19:04,110 --> 00:19:10,910
พวกคุณไม่ได้ทำให้เราล้มลงเหรอ? แล้วตอนนี้คุณกำลังทำอะไรอยู่?
สิ่งนี้และนั่นเป็นความเข้าใจผิดทั้งหมด

145
00:19:10,910 --> 00:19:17,890
ฉันจะรบกวนคุณเฉลิมฉลอง เอาน่า หวังชิง ฉันออกมาแล้ว แม่เซิน

146
00:19:17,890 --> 00:19:24,870
โอเค อะไรนะ คุณแม่เสิน นี่คือแม่ของเรา แม่ของเรา และแม่ของเราในวันนี้

147
00:19:24,870 --> 00:19:31,710
อันหนึ่งสำหรับภรรยาของคุณ และอีกอันไม่ได้อยู่ที่นี่ นี่เป็นข้อผิดพลาดนับพันครั้ง ทั้งหมดนี้เกิดจากเรา
ความผิดของคนรุ่นคุณเป็นของคุณ

148
00:19:31,710 --> 00:19:37,690
อย่าลืมนะเจ้าตัวเล็ก มาที่นี่แล้วส่งบ้านให้เราหน่อย กลับบ้าน. กลับไปบ้านอะไรครับ..

149
00:19:37,690 --> 00:19:43,330
กลับไปที่บ้านของนาเมน เขามักจะอาศัยอยู่ในบ้านของคนอื่นเสมอ เกิดอะไรขึ้น?

150
00:19:43,330 --> 00:19:49,530
เมื่อคุณกลับไปเราจะปฏิบัติต่อคุณอย่างดีและดูแลคุณอย่างดีตลอดชีวิตอย่างแน่นอน
เพลิดเพลินไปกับความสุข

151
00:19:49,530 --> 00:19:55,550
อย่าแม้แต่จะคิดขอให้ฉันกลับไป ฉันไม่เข้าใจตรรกะของคุณแม่

152
00:19:55,550 --> 00:20:02,550
ถ้าอย่างนั้น ให้ฉันบอกคุณว่าพวกเขาได้เปลี่ยนแปลงข้อผิดพลาดจริงๆ และเต็มใจที่จะแสดงความกตัญญูต่อคุณ
ยังดีอีกด้วย

153
00:20:02,550 --> 00:20:08,710
ดีนะเจ้าของร้านเก่าเขาไม่สบายใจ

154
00:20:08,710 --> 00:20:15,690
เซียว มาซี หลิวมาหาฉันและบอกว่าเขาต้องการช่วยฉันได้ทรัพย์สินคืน พวกเขาเป็น

155
00:20:15,690 --> 00:20:22,570
ฉันกลัวว่าฉันจะเห็นด้วยกับเรื่องนี้ เซียวหลิวมาซี ฉันบอกว่าพวกคุณขึ้นไปก่อน
เก้าอี้ซีดาน

156
00:20:22,570 --> 00:20:28,170
แทงหูและตาของเขาก่อน เจ้าของร้านบอกว่าอย่าโทรหาเขา แค่นั้นแหละ.

157
00:20:28,170 --> 00:20:35,170
แล้วจะพูดได้อย่างไรว่าเราทุกคนเป็นครอบครัวเดียวกันถึงแม้เราไม่สามารถช่วยเหลือผู้อื่นได้?

158
00:20:35,170 --> 00:20:42,130
ฉันบอกคุณแล้วว่านางหยูผู้เฒ่าคนนี้คือบ้านของฉัน ฉันอยู่กับครอบครัวแป้งของคุณมานานแล้ว
มีดสอง

159
00:20:42,130 --> 00:20:49,010
ไม่ ฉันไม่อยากเห็นคุณ ออกไปจากที่นี่ทันที แม่ แล้วนี่.

160
00:20:49,010 --> 00:20:53,530
ฉันจะวางของไว้ที่นี่เพื่อคุณ ฉันกตัญญูต่อคุณ เราจะกลับมาในอีกสองวัน
หายไวๆ นะครับ เจอกันครับ

161
00:21:04,650 --> 00:21:08,970
นี่ฝากให้คุณยายแก้ไข คุณไม่ต้องการให้ของร้อนของคุณแก่

162
00:21:08,970 --> 00:21:18,570
ปาล์ม

163
00:21:18,570 --> 00:21:23,990
คณะรัฐมนตรีกำลังสร้างปัญหาให้กับคุณ อย่าสุภาพ. มันลำบากทุกวันเมื่อคุณลืมตา

164
00:21:23,990 --> 00:21:29,990
มีสิงโตมากเกินไป พวกเขาไม่กลัวปัญหากัด มีสิงโตมากเกินไป พวกเขาไม่รู้ว่าปัญหาคืออะไร
น่ารำคาญ

165
00:21:46,000 --> 00:21:52,980
ฉันพูดว่า อ่า นี่ นี่มันอะไร อ่า นี่ นี่หมายความว่าอะไร อ่า นี่คือคำพูด
สิ่งดีๆจะถูกลืม

166
00:21:52,980 --> 00:21:59,980
ข้อตกลงคืออะไร? ไม่ คุณหมายถึงอะไร? อย่าแซวฉัน. ฉันไม่ว่าง.
ยัง

167
00:21:59,980 --> 00:22:06,060
นำเงินมานายถัง แล้วเราจะเซ็นให้ คุณจะเซ็นไหม?

168
00:22:06,060 --> 00:22:12,820
โอเค ไม่เป็นไร มาลงชื่อแทนการรอครับ

169
00:22:12,820 --> 00:22:13,820
รอรอ

170
00:22:14,960 --> 00:22:21,900
นักเลงตัวน้อยคนนี้สมรู้ร่วมคิดกับคัง ชุนซีเพื่อฟ้องคุณ ลืมเรื่องนี้ไปเลย ออกไปจากมัน
ไปและคิด

171
00:22:21,900 --> 00:22:28,820
ปล่อยให้เขาฟ้องไปเถอะ ไม่ ไม่ ไม่ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ รอ

172
00:22:28,820 --> 00:22:32,000
บอกว่ารอ บอกว่ารอ บอกว่ารอ บอกว่ารอ บอกว่ารอ บอกว่ารอ บอกว่ารอ
ฉันบอกว่ารอ ฉันบอกว่ารอ ฉันบอกว่ารอ ฉันบอกว่ารอ ฉันบอกว่ารอ ฉันบอกว่ารอ ฉันพูด

173
00:22:32,000 --> 00:22:34,900
รอ ฉันบอกว่ารอ ฉันบอกว่ารอ ฉันบอกว่ารอ ฉันบอกว่ารอ ฉันบอกว่ารอ ฉันบอกว่ารอฉัน
บอกว่ารอ บอกว่ารอ บอกว่ารอ บอกว่ารอ บอกว่ารอ บอกว่ารอ บอกว่ารอ

174
00:22:34,900 --> 00:22:36,740
ฉันบอกว่ารอ ฉันบอกว่ารอ ฉันบอกว่ารอ ฉันบอกว่ารอ ฉันบอกว่ารอ ฉันบอกว่ารอ ฉันพูด
รอ ฉันบอกว่ารอ ฉันบอกว่ารอ ฉันบอกว่ารอ ฉันบอกว่ารอ ฉันบอกว่ารอ ฉันบอกว่ารอฉัน

175
00:22:36,740 --> 00:22:36,740
บอกว่ารอ บอกว่ารอ บอกว่ารอ บอกว่ารอ บอกว่ารอ บอกว่ารอ บอกว่ารอ
ฉันบอกว่ารอ ฉันบอกว่ารอ ฉันบอกว่ารอ ฉันบอกว่ารอ ฉันบอกว่ารอ ฉันบอกว่ารอ ฉันพูด

176
00:22:36,740 --> 00:22:43,700
รอ ฉันบอกว่ารอ ฉันบอกว่ารอ ฉันบอกว่ารอ ฉันบอกว่ารอ ฉันบอกว่ารอ ฉันบอกว่ารอฉัน
พูด

177
00:22:43,700 --> 00:22:44,940
รอฉันด้วย

178
00:22:50,899 --> 00:22:53,540
ใครขุดหลุมให้ฉัน? นี่คือ

179
00:22:53,540 --> 00:23:00,220
ตะวันออกอะไร

180
00:23:00,220 --> 00:23:05,780
ฉันต้องไปซื้อทุกอย่าง เมื่อไหร่จะเป็นครั้งแรก?

181
00:23:05,780 --> 00:23:12,740
อาจารย์สาม คุณกำลังซื้ออะไร? ให้มันกับฉัน. ฉันจะไปหาคุณ

182
00:23:12,740 --> 00:23:13,740
ไป

183
00:23:13,920 --> 00:23:20,660
แล้วฉันต้องขอให้ใครมาหลอกฉันให้ตาย ฉันแค่ทำงานหนัก

184
00:23:20,660 --> 00:23:26,940
หลานชายที่เหนื่อยล้า ไปเรียนกับอาจารย์คนที่สาม

185
00:23:26,940 --> 00:23:31,680
เรียนรู้ว่าเขาต่อรองราคาอย่างไรและกลับมาช่วยฉันได้ของบางอย่าง ตกลง.

186
00:23:31,680 --> 00:23:37,060
พระเจ้าที่สาม

187
00:23:37,060 --> 00:23:42,560
นายท่านที่สาม มีอะไรผิดปกติ? ทำไมเราไม่ไปด้วยกันแบบนี้ล่ะ?

188
00:24:06,489 --> 00:24:13,290
คุณไม่ได้มาสักพักแล้ว ลิปา วันนี้ฉันอยากมีเพศสัมพันธ์กับคุณ ฉันจริงจังจริงๆ

189
00:24:14,650 --> 00:24:21,270
เกิดอะไรขึ้น? หากคุณมีอะไรจะพูดคุณเอ่อก็แค่บอกฉัน ไม่ต้องกังวลกับความยากลำบากใด ๆ

190
00:24:21,270 --> 00:24:28,230
มันจะต้องทำ แล้วคุณจะเห็นว่าฉันจริงใจกับคุณเสมอ มาให้ฉันสองคน

191
00:24:28,230 --> 00:24:35,090
อาจารย์คนที่สอง ชามเค้กมาแล้ว พ่อของคุณเอาไปปล่อยให้ฝนตกในวันที่ 1

192
00:24:35,090 --> 00:24:42,050
อ่า ช่วยจัดห้องให้ฉันหน่อยสิ ฉันกำลังสั่งเส้นด้ายฝ้ายญี่ปุ่นสำหรับไตรมาสหน้า
เท่าที่เทียนจินฉันไม่ทำ

193
00:24:42,050 --> 00:24:49,010
เราสามารถนำทั้งหมดไปไว้ที่สถานีขนส่งสินค้าที่ท่าเรือได้

194
00:24:49,010 --> 00:24:55,190
พระเจ้าก็อยู่ที่นี่ในที่สุด ฉันทักทายคุณครึ่งปีที่แล้ว ฉันสามารถทำได้
ตัวประกันถูกทำเครื่องหมายไว้

195
00:24:55,190 --> 00:25:01,990
จริงๆแล้วไม่มีการสนทนาเลย ฉันไม่คิดอย่างนั้นเช่นกัน

196
00:25:01,990 --> 00:25:08,170
โอเค ฉันฝากของบางอย่างไว้ให้คุณ มีพื้นที่ไม่เพียงพอให้คุณอยู่ในปีกจริงๆ เพียงแค่ได้รับชา
พาวิลเลี่ยนหาอาหารเสริม

197
00:25:08,170 --> 00:25:09,170
เป็นยังไงบ้าง

198
00:25:10,220 --> 00:25:17,060
ฉันจะไม่ฆ่าพวกเขาทั้งหมด คุณกำลังสวมหมวกคลุมคอของฉัน
เชือกยังไม่แน่นเขาและฉันอยู่

199
00:25:17,060 --> 00:25:23,820
ความตายไม่เจ็บปวด และการใช้ชีวิตก็ไม่เจ็บปวด คุณคิดว่าฉันมีความสุขเหรอ? บอกฉัน.

200
00:25:23,820 --> 00:25:28,560
คุณ อ่า พระสูตรของฉันท่องยากกว่าของคุณ แค่นั้นแหละ.

201
00:25:28,560 --> 00:25:32,700
ก็จัดไปแบบนั้น

202
00:25:41,200 --> 00:25:41,720
เข้าใจแล้ว

203
00:25:41,720 --> 00:25:52,200
ปาล์ม

204
00:25:52,200 --> 00:25:57,720
เป็นไปได้จริงไหมที่จะทำเรื่องคณะรัฐมนตรีหลังจากที่นายฉินพูด? ผู้บริหารระดับสูงของคุณเป็นผู้วางแผนหรือไม่?

205
00:25:57,720 --> 00:26:03,580
คุณต้องการจะจบอะไร? พรุ่งนี้นายชุยจะออกเดินทาง

206
00:26:03,580 --> 00:26:09,900
แล้วต้องทนคนมีเวลาหาบ้าน คุณฉินเขาต้องอดทนกับฉัน
?

207
00:26:28,080 --> 00:26:34,700
ชาวญี่ปุ่นตัวน้อยมีความอยากอาหารมากเท่ากับตะขอและปืนใหญ่ เขากลัวกับดักในท้องฟ้าและบนพื้นดิน

208
00:26:34,700 --> 00:26:37,140
ชายชราที่เป็นข้าราชการได้หายตัวไป

209
00:26:50,289 --> 00:26:53,650
เฮ้ ถูกต้อง เฮ้

210
00:27:18,570 --> 00:27:25,470
ฉันไม่เคยประสบภัยพิบัติเช่นนี้มาก่อนในชีวิต

211
00:27:25,470 --> 00:27:32,470
เซี่ย หวาง ซ่างกวน หวัง ซ่างกวน เอ้อ ลิ้น

212
00:27:32,470 --> 00:27:38,770
ลูกชายมีอะไรเกิดขึ้น? มาเถอะแม่ จ่ายค่าธรรมเนียมของคุณ หนึ่งคนหนึ่งชิ้น

213
00:27:38,770 --> 00:27:44,130
เราคือบ้านของคุณ

214
00:27:44,130 --> 00:27:46,890
สี่คน

215
00:27:47,790 --> 00:27:54,770
หนึ่งหยวนต่อคน นั่นคือสี่หยวน ใช่แล้ว และชายชราคนนั้น หลี่ซานกุยซี
และสิ่งนี้

216
00:27:54,770 --> 00:28:01,410
ไอ้หนู รวมเป็นเจ็ดเหรียญ คุณยังต้องนับ

217
00:28:01,410 --> 00:28:08,390
นางคังผู้เฒ่าและแม่สามีพูดถูก รวมทั้งแม่สามีและแม่สามีรวมเป็นเก้าคน

218
00:28:08,390 --> 00:28:15,070
เก้าหยวน หัวหน้าหวาง โปรดหารือเกี่ยวกับเรื่องนี้

219
00:28:15,070 --> 00:28:21,100
เงินที่หัวหน้ามอบให้ไม่ได้มอบให้กับลูกศิษย์คนที่สอง

220
00:28:21,100 --> 00:28:27,920
ฉันจะหาของมาจำนำทีหลัง เกิดอะไรขึ้นที่นี่?

221
00:28:27,920 --> 00:28:34,920
อย่างที่บอกไปแล้ว มันไม่ใช่เรื่องยากสำหรับฉันที่จะค้างคืนเพื่อคุณ

222
00:28:34,920 --> 00:28:37,040
ฉันจะหยิบมันขึ้นมาก่อนจะขึ้นไป

223
00:28:37,040 --> 00:28:45,420
หมู

224
00:28:45,420 --> 00:28:46,420
ท่าน

225
00:28:46,480 --> 00:28:53,180
หลังจากพูดคุยเกี่ยวกับครอบครัวของเขาแล้วเรามาพูดถึงครอบครัวของเรากันดีกว่า วันนี้วันที่ 10 ไกลจากที่นี่มาก
อันดับ 1 ก็ยังมี

226
00:28:53,180 --> 00:28:59,980
วันนี้เป็นวันอะไร? สิ่งที่เราจะได้รับในวันนี้คือการบริจาคต่อต้านญี่ปุ่นเพื่อต่อสู้กับปีศาจเหล่านี้คืออะไร?
แต่

227
00:28:59,980 --> 00:29:06,920
ใครก็ตามที่ปฏิเสธที่จะจ่ายความรับผิดชอบของพลเมืองทุกคนถือเป็นคนทรยศและควรได้รับ

228
00:29:06,920 --> 00:29:12,520
คุณควรจ่ายเท่าไหร่?

229
00:29:12,520 --> 00:29:14,700
จ่ายเท่าไหร่.

230
00:29:16,110 --> 00:29:22,890
ให้มันเป็นแบบนี้ต่อไป ตามหัวหน้าคนก็คือคน สามหยวนจะมากกว่าความปลอดภัยสาธารณะได้อย่างไร?

231
00:29:22,890 --> 00:29:29,810
มันแพงกว่าสองเหรียญ แน่นอนว่าค่าธรรมเนียมการรักษาความปลอดภัยมีไว้สำหรับโจรและอันธพาลโดยเฉพาะ
เรารวบรวม

232
00:29:29,810 --> 00:29:35,010
การบริจาคสามหยวนให้กับสงครามต่อต้านญี่ปุ่นนั้นมากไปหรือเปล่า? ฉันไม่สามารถจ่ายได้จริงๆ

233
00:29:35,010 --> 00:29:42,010
เราจะทำแบบนี้ต่อไปแล้วชวนคนญี่ปุ่นกลับมาสารภาพและฆ่าพวกเขาเหรอ?

234
00:29:42,010 --> 00:29:44,650
จริงหรือที่ในที่สุดอารมณ์ของพวกเขาก็เป็นผู้ใหญ่แล้ว?

235
00:29:46,490 --> 00:29:52,550
ทำไมคุณไม่เอาปืนมาให้ฉัน แล้วฉันจะให้คนที่อยู่บนหอคอยประตูทิศตะวันตกยืนอยู่ข้างหลังเราล่ะ?
พวกเขาหยิบมันขึ้นมาแขวนไว้ที่เอวใช่ไหม?

236
00:29:52,550 --> 00:29:58,350
เจ้าของร้าน Wang ถ้าคุณไม่จ่ายเงินให้ฉัน ฉันจะปฏิบัติต่อคุณเหมือนคนทรยศ

237
00:29:58,350 --> 00:30:05,150
รอจนกว่าทั้งสองจะกลับมาพรุ่งนี้

238
00:30:05,150 --> 00:30:12,030
คุณต้องการปฏิบัติต่อฉันเหมือนเป็นคนทรยศหรือไม่? ฉันไม่ได้

239
00:30:12,030 --> 00:30:14,830
คุณอยากจะเอาชนะฉันจริงๆ

240
00:30:18,110 --> 00:30:23,790
ปีศาจญี่ปุ่นสังหารชาวจีนไปจำนวนมากในสามจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือและตอนนี้กำลังใกล้เข้ามาอีกครั้ง
ฉันยังสามารถยอมแพ้หน้าประตูบ้านได้หรือไม่?

241
00:30:23,790 --> 00:30:30,730
คนทั่วไปไม่สามารถช่วยชีวิตตัวเองได้อีกต่อไป และพวกเขายังมีหัวใจที่จะฟังว่าฉันร้องเพลงเพื่อใคร
ฟังนะ คนญี่ปุ่นควรจะฟังเหรอ?

242
00:30:30,730 --> 00:30:37,590
ดังสุภาษิตโบราณที่ว่า ประเทศจะรุ่งหรือร่วง

243
00:30:37,590 --> 00:30:44,090
สามีต้องรับผิดชอบพ่อสัญญามั้ย?

244
00:30:44,090 --> 00:30:46,030
ฉันไม่ใช่คนจีนเหรอ?

245
00:30:47,150 --> 00:30:53,990
ฉันรู้ว่าคุณสามารถสัญญากับคุณและใครได้

246
00:30:53,990 --> 00:31:00,610
ไปซีซานด้วยกัน คนที่คุณรู้จักคือคนที่อาศัยอยู่ที่โรงเรียนเหล่าหยูไถในตอนนั้น
หวังเฉิงในอพาร์ตเมนต์นักเรียน

247
00:31:00,610 --> 00:31:07,410
เขารู้จักฉันเพราะฉันเดินไปกับเขาและหลานชายคนที่สองไปที่ซีซาน และมีคนอื่นมารับฉัน
เราควร

248
00:31:07,410 --> 00:31:14,390
พวกเขาล้วนเป็นคนมีการศึกษา พวกเขาวางปากกา หยิบปืน และเริ่มต่อสู้กับญี่ปุ่น
สนามรบ

249
00:31:14,390 --> 00:31:20,870
ฉันชื่นชมคุณ ฉันชื่นชมคุณ แค่ชีวิตและความตายของฉันไม่อาจคาดเดาได้

250
00:31:20,870 --> 00:31:27,230
ฉันไม่สามารถดูแลคุณและแม่ของฉันได้อีกต่อไป มีโรงเรียนเล็กๆ อยู่รอบๆ เพื่ออุทิศให้กับประเทศ

251
00:31:27,230 --> 00:31:33,790
มันเป็นวิทยาลัย พ่อให้ฉันซื้อของให้หน่อย

252
00:31:33,790 --> 00:31:41,670
ปืน

253
00:31:41,670 --> 00:31:44,250
คุณมีสิ่งนี้มาทำไม?

254
00:31:45,740 --> 00:31:52,520
ฉันหยิบมันขึ้นมาหลังจากที่คนทิ้งร้างสองคนทิ้งมันไปเมื่อเจ็ดหรือแปดปีที่แล้ว ฉันไม่ได้คาดหวังว่ามันจะเป็นไปได้

255
00:31:52,520 --> 00:31:59,520
ใช้มันทุกที่พ่อฉันจะไปซีซาน

256
00:31:59,520 --> 00:32:05,820
อย่าบอกแม่ของฉันเกี่ยวกับเรื่องนี้ มันจะช่วยคลายความกังวลของเธอ ไปปราบผีแบบไร้กังวล
ลูกชายฉันแก่แล้ว

257
00:32:05,820 --> 00:32:11,540
ฉันไม่สามารถไปสนามรบได้อีกต่อไป ฉันไม่สนใจว่าฉันจะฆ่าปีศาจไปได้อีกกี่ตัว

258
00:32:14,320 --> 00:32:15,580
ลูกชายของฉันจะไม่ทำให้คุณอับอาย

259
00:32:15,580 --> 00:32:27,600
คุณ

260
00:32:27,600 --> 00:32:33,780
ทุกคนเคยบอกคุณที่บ้านบ้างไหม? ไม่ แม่ของฉันเข้าใจผู้คน ไม่ช้าก็เร็วเธอก็จะรู้เรื่องของเรา
เรื่องราวของรักครั้งแรกที่บ้าน

261
00:32:33,780 --> 00:32:40,300
ใช่ ไปรวบรวมเอ้อสวน ลูกชายเจ้าของร้านหวาง เอ้อสวนเกอ

262
00:32:40,300 --> 00:32:46,380
ทำไมไม่กลับบ้านไปดูล่ะ? ครอบครัวของคุณจะปฏิบัติต่อฉันเหมือนคุณเช่นกัน มาพูดถึงเรื่องนี้กันทีหลัง

263
00:32:46,380 --> 00:32:52,360
ไปกันเถอะ ไปกันเถอะ ต้าหลี่

264
00:32:52,360 --> 00:33:00,640
เจริญรุ่งเรือง

265
00:33:00,640 --> 00:33:07,640
Te Dad Sheng Te Dad Dali ออกไปตั้งแต่เช้าวานนี้และยังไม่กลับมา
คุณจะมาไหม?

266
00:33:07,640 --> 00:33:08,680
เกิดอะไรขึ้น

267
00:33:11,400 --> 00:33:18,020
จะเกิดอะไรขึ้นกับเขา นายสี่?

268
00:33:18,020 --> 00:33:25,000
แม่ค้ามาอย่ารีบร้อนนะ ฉันขอแสดงบางสิ่งบางอย่างให้คุณดู

269
00:33:25,000 --> 00:33:26,000
นี่คือ

270
00:33:51,440 --> 00:33:58,240
นี่คือต้าหลี่และเอ้อซวนจื่อ เขาอยู่กับหวังเฉิง
ไม่ ไม่ กลับบ้าน ใช่

271
00:33:58,240 --> 00:34:05,220
กลัวจะสร้างปัญหาให้ครอบครัว ถ้าพูดเด็กคนนี้เขาก็จะไม่คิดถึงเรา
จำและคิดให้มากขึ้น

272
00:34:05,220 --> 00:34:11,020
คราวนี้คุณไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาจะกลับมาเมื่อใด

273
00:34:11,020 --> 00:34:15,620
ฉันพูดว่าอาจารย์ที่สี่

274
00:34:15,620 --> 00:34:18,920
เป็นไปได้ยังไง

275
00:34:20,270 --> 00:34:26,730
ฉันส่งพวกเขาไปที่เมืองบ่อน้ำพุร้อนเมื่อคืนนี้ ฉันกลัวว่าครอบครัวของคุณจะกังวล
ฉันขอให้ Er Suanzi เขียนสิ่งนี้

276
00:34:26,730 --> 00:34:33,270
เด็กเข้าใจสิ่งต่าง ๆ และเข้าใจความชอบธรรมของอาจารย์ที่สี่

277
00:34:33,270 --> 00:34:38,550
ลูกชายของเราไม่มีราศีเมษ ดังนั้นเขาจึงคู่ควรกับบรรพบุรุษของเรา

278
00:34:38,550 --> 00:34:44,090
วันนี้อย่าไปนะ ฉันต้องดื่มกับคุณ

279
00:35:09,290 --> 00:35:10,290
เฮ้

280
00:35:15,090 --> 00:35:19,230
มองดาว มองพระจันทร์ มองชัยชนะ ยังมีความหวัง

281
00:35:23,560 --> 00:35:28,780
กองทหารก๊กมินตั๋งเข้าสู่ปักกิ่ง และหวง คุนหัวไม่แน่ใจเกี่ยวกับสงคราม

282
00:35:31,180 --> 00:35:32,180
สวัสดี!

283
00:35:32,900 --> 00:35:35,240
แล้วผู้ที่ได้รับการชดใช้ค่าเสียหายและผู้ที่ถูกแทงที่ศีรษะล่ะ?

284
00:35:35,900 --> 00:35:39,740
ทหารห้านายของเล่าอ้อ เรียกว่าไร้ความสามารถจริงหรือ?

285
00:35:43,480 --> 00:35:44,480
จะพูดอะไร?

286
00:35:45,060 --> 00:35:46,740
ใครปล้นคนที่ถูกแทงที่หัว?

287
00:35:47,660 --> 00:35:54,530
คุณสองคนดูสิ ผลไม้นั้นต้องตีแบบนั้นแล้วอัดแบบนั้น นั่นคือ
ใครคือคนทรยศ?

288
00:35:54,530 --> 00:36:01,190
ยิ่งกว่านั้น คุณคิดอย่างไร ข้อตกลงนี้ทำไม่ได้เพื่อน นั่นคือกองกำลังพันธมิตรสหรัฐฯ
เราโกรธมากจนขับไล่ชาวญี่ปุ่นออกไป

289
00:36:01,190 --> 00:36:06,170
นั่นเป็นเครดิตและสถานะมากมาย เกิดอะไรขึ้นกับปีศาจเน่าเหล่านั้น? เกิดอะไรขึ้น? เกิดอะไรขึ้น?

290
00:36:06,170 --> 00:36:12,930
ปีศาจญี่ปุ่นจากไปแล้ว และปีศาจอเมริกันก็กลับมาที่นี่อีกครั้ง พวกเขาไม่เหมือนกันทั้งหมดเหรอ?
ตะโกนอะไร

291
00:36:12,930 --> 00:36:19,670
คุณกำลังตะโกนอะไร? คุณกำลังตะโกนอะไร? ฉันบอกคุณว่าอาอาจารย์คนที่สี่คุณยังช่วยป้าของฉันอยู่หรือเปล่า?
ขายเก่า

292
00:36:19,670 --> 00:36:21,650
อย่ามองว่าคุณอายุเท่าไหร่

293
00:36:22,400 --> 00:36:28,480
บอกเลยว่าจับได้เร็วๆ นี้ ดูสิ มันไม่ได้แย่ขนาดนั้น

294
00:36:28,480 --> 00:36:35,360
มันเป็นสิ่งที่ดี น่าเสียดายที่พ่อของคุณจับคนดีๆ แบบนี้ไปตลอดชีวิต
อ่า ไม่มีประโยชน์

295
00:36:35,360 --> 00:36:42,260
รับสิ่งนี้อาลุงนั่นคือสิ่งที่เรากำลังทำอยู่
บอก

296
00:36:42,260 --> 00:36:49,060
เราไม่รู้วิธีใช้สิ่งนี้กับคุณอย่างง่ายดาย นี่คือการจับกุมลัทธิคอมมิวนิสต์
คุณไม่คู่ควรกับการถูกใช้โดยพรรคพวก

297
00:36:49,060 --> 00:36:54,540
ฉันรู้ว่าคุณทำอะไรได้บ้างเมื่อคนญี่ปุ่นอยู่ที่นี่ คุณช่วยญี่ปุ่นจับพวกเขา
พรรคคอมมิวนิสต์ ใช่ ไม่ใช่

298
00:36:54,540 --> 00:37:00,820
ประณามเราโดยบอกว่าเราเป็นคนทรยศใช่ไหม? ฉันบอกคุณแล้วใช่มั้ย?

299
00:37:00,820 --> 00:37:07,800
ในปัจจุบันนี้ แปดในสิบคนที่รับผิดชอบได้ทำสิ่งต่างๆ เพื่อชาวญี่ปุ่น คุณกล้าดียังไง?
บอกว่าเป็นฮันหมดเลย

300
00:37:07,800 --> 00:37:11,380
การล่วงประเวณี? ฉันขอโทษ แต่คุณไม่กล้าพูดเช่นกัน

301
00:37:41,670 --> 00:37:48,670
อาจารย์สี่ ทำไมพวกเขาถึงไม่รู้เกี่ยวกับฮันเฉิงล่ะ?

302
00:37:48,670 --> 00:37:55,430
ตอนญี่ปุ่นอยู่ก็เจอญี่ปุ่นใช่ไหมครับ? แล้วชาวอเมริกัน
พวกเขามาแล้ว มุ่งหน้าสู่สหรัฐอเมริกาอีกครั้ง

303
00:37:55,430 --> 00:38:02,150
คนที่คุณบอกว่าพวกเขายังถือว่าเป็นคนจีน ไม่ ลืมมันซะ ตอนนี้ตอนนี้

304
00:38:02,150 --> 00:38:08,810
มีหลายคนเช่นนี้ คุณบอกฉัน. ไม่เช่นนั้นปีศาจญี่ปุ่นตัวน้อยนี้จะแปดคนในการต่อสู้ครั้งเดียว
ปีแปดปี

305
00:38:33,160 --> 00:38:40,020
เขาบอกว่าเป็นของป้อมเลห์ เลือกเลห์ หนึ่ง สอง ดี ซื้อ ขาย ซื้อ ไม่ขาย

306
00:38:40,270 --> 00:38:46,310
นอกจากนี้ยังมีลายพรางและป้าย, ป้ายทอง, ป้ายเงิน, ป้ายใหญ่และซื่อสัตย์ ถอดพวกเขาออก
มา

307
00:38:46,310 --> 00:38:53,130
ทันทีที่ฉันหันกลับไปขายผ้าผืนใหญ่ฉันก็เงยหน้าขึ้นและเห็นหญิงชราหยู

308
00:38:53,130 --> 00:38:59,950
หญิงชราหยกอยากสร้างโชคลาภ Hong Fu ของเจ้าของร้าน Wang มาและโทรหาเจ้าของร้าน Wang, เจ้าของร้าน Wang
คณะรัฐมนตรี

309
00:38:59,950 --> 00:39:06,850
สหายร่วมรบของฉันกำลังพูด แต่คำพูดของฉันผิด ทำไมพวกเรานางหยูเฒ่าถึงพ่ายแพ้กันหมด?

310
00:39:06,850 --> 00:39:09,190
เสร็จแล้วและยังมีอยู่

311
00:39:10,120 --> 00:39:14,180
คุณควรตั้งตารอพรุ่งนี้หรือไม่ เรายังต้องรอดูต่อไปใช่ไหม?

312
00:39:14,180 --> 00:39:21,000
นางยูจะไม่ล้มละลายแม้ว่าเธอจะเป็นหญิงชราก็ตาม

313
00:39:21,000 --> 00:39:27,640
มันไม่ง่ายเลยที่จะจบความคิดเกี่ยวกับร้านค้าอายุนับศตวรรษ? มันไม่ง่ายเลย ฉันคิดว่ามันไม่ง่ายเลย

314
00:39:27,640 --> 00:39:33,040
ครูที่ชัดเจน

315
00:39:33,040 --> 00:39:38,880
ลุงต้าเฉิง ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

316
00:39:40,750 --> 00:39:47,030
ที่บอกว่าแม่ค้าเป็นคนทรยศ ดูป้ายของ Dazheng Zhai

317
00:39:47,030 --> 00:39:53,890
ปีจักรพรรดิ์ญี่ปุ่นองค์สุดท้ายคือสมัยโชวะในปัจจุบัน

318
00:39:53,890 --> 00:40:00,270
พ่อของเขามาบอกฉันว่าร้านติ่มซำชื่อไทเพียงเพื่อรำลึกถึงจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น คุณเห็น.

319
00:40:00,270 --> 00:40:07,270
ฉันบอกว่า Dazhengzhai นี้อยู่ในสมัยราชวงศ์หมิงและสมัยเทียนฉี

320
00:40:07,270 --> 00:40:14,130
ในเวลานั้นไม่มีใครที่จะไม่พูดอย่างนั้นพ่อของพ่อโชวะของเขายังไม่รู้
บนตักของใคร

321
00:40:14,130 --> 00:40:21,090
แล้วการหาเงินล่ะ? ฉันไม่สนใจเรื่องนั้นในตอนนี้ ตอนนี้ฉันไม่ได้ตรวจสอบ

322
00:40:21,090 --> 00:40:27,990
การสอบสวนคนทรยศคือจุดที่เจ้าหน้าที่บอกว่าต้าเจิ้งจื้อเป็นคนทำ

323
00:40:27,990 --> 00:40:33,870
เตาเหล็กสีขาวรูปหัวใจ วงกลมสีแดงตรงนั้นเป็นรูปธงชาติญี่ปุ่น

324
00:40:33,870 --> 00:40:38,090
แล้วถ้าพูดแบบนั้นล่ะ?

325
00:40:39,020 --> 00:40:45,020
ร้านขายยาและพลาสเตอร์ทั้งหมดจำเป็นต้องได้รับการปรับปรุงใหม่ ไม่เช่นนั้นจะพลาดกันหมด
ข้อสงสัยของญี่ปุ่นนั้น

326
00:40:45,020 --> 00:40:51,420
หากเราค้นหาต่อไปเช่นนี้เราจะพบคนทรยศกี่คน?

327
00:40:51,420 --> 00:40:58,060
เรายังจับคนทรยศไม่ได้กี่คน? มีบ้าง.

328
00:40:58,060 --> 00:41:04,880
อย่าจับเขาอย่าบอกเขาอาแม่ของเขามีอำนาจเธอกลายเป็นคนมีอำนาจแล้วคนทรยศก็กลายเป็นคนมีอำนาจ
นั่น

329
00:41:04,880 --> 00:41:11,320
คนญี่ปุ่นไปแล้ว ไม่ คนญี่ปุ่นกำลังเล่นกระดูกของฉันเพื่อหาอาหาร

330
00:41:11,320 --> 00:41:18,300
คนญี่ปุ่นกำลังจะจากไป อยากกินเล่นเอากระดูก.. ฉันไม่สามารถออกไปได้

331
00:41:18,300 --> 00:41:24,040
ตอนนี้ฉันยังไม่สามารถบอกความแตกต่างได้ ตกลง. ขอบคุณ ตอบ.

332
00:41:24,040 --> 00:41:26,300
เจอกันที่นั่น แล้วพบกันใหม่

333
00:42:03,230 --> 00:42:10,030
บอส บอส บอส คุณขอให้เขาทำอะไร?

334
00:42:10,030 --> 00:42:16,870
คุณขอให้เขาทำอะไร? ไม่เห็นเหรอว่าเขากำลังเล่นตลกกับฉัน? วันนี้

335
00:42:16,870 --> 00:42:21,470
ลูกเอ๋ย มันเป็นวันครบรอบการเสียชีวิตของนายท่านที่สามไม่ใช่หรือ? ฉันปล่อยให้เขาไปที่หลุมศพ

336
00:42:26,480 --> 00:42:32,200
อย่าละอายใจที่จะลืมเหตุการณ์นี้ คุณหลี่ซานจากไปสามปีในพริบตา

337
00:42:32,200 --> 00:42:38,980
โชคดีที่ญี่ปุ่นถูกทุบตีจนเสียชีวิต นี่คือชัยชนะ

338
00:42:38,980 --> 00:42:44,400
ถึงเวลาที่ซุนวูและต้าหลี่จะกลับมา อาจารย์เก่าควน. อาจารย์เก่าควน.

339
00:42:44,400 --> 00:42:50,180
เป็นยังไงบ้าง? คนญี่ปุ่นคนนี้ไปแล้ว ยังอยู่ดีอยู่ไหม?

340
00:42:50,180 --> 00:42:52,320
เราโอเค

341
00:42:55,950 --> 00:43:02,910
ฉันแปลกใจถ้าฉันไม่ทำเงิน แปลกที่ฉันไม่สามารถหาเงินได้หากฉันเก่งในการซื้อและขาย

342
00:43:02,910 --> 00:43:09,690
มีทหารจากกองทัพจีนมาดื่มชาและทุบตีญี่ปุ่นอยู่เสมอ

343
00:43:09,690 --> 00:43:16,150
ถ้าหนีไม่เอาเงินมาเหรอ? คุณกล้ายอมรับมันมั้ย? แล้วทำไมไม่ขึ้นไปบนเสาแล้วโดนทุบล่ะ?

344
00:43:16,150 --> 00:43:20,910
กระดูกเก่าก็หัก ฉันช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ เกิดอะไรขึ้น?

345
00:44:52,080 --> 00:44:57,880
คุณมีชีวิตอยู่เพียงพอแล้วหรือยัง? อาจารย์คนที่สอง เกิดอะไรขึ้น? นี่คือคุณไม่ใช่

346
00:44:57,880 --> 00:45:04,820
คุณชอบที่จะได้รับสิ่งใหม่ ๆ หรือไม่? คุณต้องการให้ Xiu Chen มาที่ร้านน้ำชาของเราไหม?
มา

347
00:45:04,820 --> 00:45:11,740
สิงห์ สิงห์ คุณคิดอย่างไร? ฉันต้องการซื้อบ้าน มีคนแนะนำคุณ บอกว่าคุณ.

348
00:45:11,740 --> 00:45:18,620
คุณสามารถจัดการเรื่องนี้ได้หรือไม่? คุณสามารถ? ท่านไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับสิ่งที่คุณขอร้องให้ฉันทำ ไปหาเงินก่อน
ราชินี

349
00:45:18,620 --> 00:45:19,840
พูดคุยอาจาง

350
00:45:20,790 --> 00:45:21,810
ฉันจะไม่มีวันเป็นหนี้คุณ

